Olivira

Wat was de reden dat je in coaching  ging?

Er was geregeld strijd met mijn dochter, op momenten dat ik een grens aan haar aangaf. Ik wilde graag onderzoeken hoe ik dit op een betere manier aan kon pakken.

Wat hebben de gesprekken/de coaching  je opgeleverd?

Tijdens de coahing is het me duidelijk geworden, op welke momenten mijn dochter ruimte voelt in de grens die ik aan geef. En hoe zij daar dan mee om gaat. Door dit inzicht heb ik het aan kunnen passen. Dit geeft haar veel meer duidelijkheid en daardoor minder strijdt. Ik moet er wel alert op blijven. Bijvoorbeeld. Laatst vroeg ze in de ochtend, of ik met haar in de avond een spelletje wilde spelen. Omdat ik nog niet wist hoe de avond zou lopen, wilde ik nog geen antwoord geven op deze vraag. Het is namelijk al vaker gebeurd dat ik “ja”zeg. Vervolgens wil ze s’avonds buiten spelen. Op het moment dat ze dan naar bed moet, roept ze: “je had beloofd om nog een spelletje met me te doen”. Als ik op de vraag: wil je vanavond een spelletje doen? antwoord met: “misschien”, of, “dat weet ik nog niet”, dan neemt ze of aan dat ik het beloofd heb, of ze blijft het vragen, omdat ze geen duidelijkheid heeft. Daarom ben ik nu explicieter in mijn antwoorden. Ik zeg bijvoorbeeld: “ik weet nog niet hoe de avond loopt, als we er tijd voor hebben wil ik het graag doen, als we andere dingen doen, dan kan het niet”. Ik maak haar daarmee ook zelf verantwoordelijk. Ik geef vaak aan dat ze het dan s’avonds op een goed moment nog eens moet vragen (en dus niet als ze net naar bed moet). Soms reageer ik op vragen met: “ik weet dat je nu graag een duidelijk antwoord wil hebben, maar dat ga ik je niet geven. Je zult het af moeten wachten”. Zo’n antwoord vindt ze niet fijn. Ze heeft liever duidelijk een ja of een nee. Maar het geeft haar wel de duidelijkheid dat het nog niet duidelijk is. Ik wil me namelijk niet altijd meteen laten dwingen tot een ja of een nee. Ik heb gemerkt dat het specifiek benoemen, minder strijdt geeft.  

Wat was jouw impressie van mij als coach?

Je bent een fijne coach. Je zorgt meteen voor een prettige en veilige sfeer, waarin onderzocht en gereflecteerd kan worden. Jouw sterke kant vind ik dat je heel gemakkelijk de juiste, open vragen, kunt stellen, zodat ik als gecoachte, de linken kon leggen tussen de foto en mijn hulpvraag en tussen het gedrag van het paard en mijn gedrag / hulpvraag. Deze vorm van spiegelen is enorm verhelderend. Je geeft me de ruimte het zelf te ontdekken. Ik heb dit als heel prettig ervaren. Een aandachtspunt is dat de sessie wel lang duurde. Dit was prettig voor mij, omdat ik alle ruimte kreeg, maar ik denk dat het goed is om het wat beter te begrenzen.  

Heeft het je verder geholpen, hoe kijk je terug?

Het heeft me zeker verder geholpen. Eerlijk gezegd, meer dan dat ik van te voren had verwacht. Dit komt denk ik omdat ik door de coaching niet alleen inzicht heb gekregen over de situatie, maar dat ik het ook meteen heb kunnen ervaren met het paard. Het verschil kunnen voelen in “positie innemen / grens aangeven” , of het in het ongewisse laten en dus niet duidelijk zijn. Het paard reageert verschillend op mijn houding. Net als mijn dochter. Deze ervaring is goed binnengekomen. Vervolgens ben ik daarmee gaan experimenteren met mijn dochter. Omdat het goed werkt en ik dus bevestigt/bekrachtigt wordt in het anders aanpakken van de situaties, heeft me dat geholpen om door te zetten. Als het nu wel eens mis gaat, dan denk ik bij mezelf: “ waar was ik niet duidelijk en waar kan ik het nu duidelijker positie innemen”. Dit blijft wel een spel tussen mij en haar, maar ik heb er meer grip op gekregen en weet wat ik zelf aan de situatie kan veranderen.